Einde oefening

De drie lessen babymassage zijn afgelopen. Helaas moet ik wel zeggen. Naast leerzaam en heel erg leuk om te doen, was het ook super gezellig! Ik keek er elke week erg na uit. Pim waarschijnlijk ook, als hij zou weten waar zijn mama hem nu weer mee naar toe zou slepen.

Ik ga het missen: het gebep, de ons onder plassende en poepende (!) kinderen (toch steeds weer hilarisch), het gesmeer met olie en een vaststaand moeder-kindmoment. Ook Pim mist het merk ik. Vandaag onderging de bofkont een complete massage. Nadat hij mij weer eens natplaste (mama masseert dus goed!) en hij mij wel genoeg bestudeerd had, keek hij met zijn hoofd 'achterover'. De plek waar ooit de erg interessante masseerjuf (= pufjuf!) zat is leeg. Nu vindt Pim het gordijn ook erg leuk, maar de masseerjuf was toch net iets grappiger.

Aan het eind van de les, wachtte ons een verrassing. Over een half jaar krijgen we een opfriscursus. Inclusief een reünie met de collegapuffers. Hoe zou het dan met iedereen gaan? En hoe zien onze kids er dan uit? De tijd zal het leren. Toch hoop ik dat we ook buiten deze bijeenkomst contact blijven houden, want het is een leuke groep! Ik geloof wel dat de meesten die intentie hebben. Ik in ieder geval wel!

SB en SAS

SB en SAS klinken eng! Misschien is het dat ook wel? Toch is het niets anders dan het welbekende Sonja Bakker-dieet, afgewisseld met, bij een ieder die zich hieraan onderwerpt welbekende: Schijt Aan Sonja-dag(en)!

Ik wilde de overtollige zwangerschapskilo's graag kwijt, liever nog iets meer. Als ik al een nieuwe gardarobe aan moet schaffen, dan zal het een gardarobe zijn met een maatje minder. Ooit ben ik 'met' Sonja zo'n 13 kilo kwijt geraakt, dus dat biedt perspectief. Het was voor mij vrij logisch om voor het zomer-slank-boek te kiezen, boordevol zomerse zonnige recepten. (Ook boordevol spel- en taalfouten trouwens. Misschien kan Johan het eens redigeren?!)

Ik begon met frisse moed, maar ik moet zeggen dat nu, na bijna 4 weken, de salades een beetje mijn neus uit beginnen te komen. Lekkere recepten: zeker! Weinig calorieën: gegarandeerd! Maar soms heb ik toch wel heel veel zin in een heerlijk 'Van der Poel-ijsje', een lekkere koek of een stuk chocola!

Ik ben er nog niet achter waardoor ik dit keer wat minder gemotiveerd ben. Toch mag ik niet klagen, want ik ben in ruim drie weken, vier kilo verloren. Enkele 'oude' broeken passen weer, al is mijn figuur toch wel wat veranderd. Binnenkort ga ik drie dagen bij mijn moeder logeren. SAS-dagen dus. Daarna ga ik nog maar eens met Sonja's eerste bijbel aan de slag. Negen calorie-arme weken, met iets, heel iets minder salades.

Hielprik

We waren het alweer bijna vergeten... de hielprik! Op 20 mei heeft Pim een hielprik gehad. De kraamzorg, papa en mama vonden het verschrikkelijk. Pim gaf geen kik! Bikkel!

Vandaag zat ik zijn kraamdossier eens na te lezen. Brings back sweet memories. Al waren niet alle memories (ik noem bijvoorbeeld het hechten) even sweet. Tussen de paperassen vond ik ook de envelop met het nummer van de hielprik. We moesten deze drie maanden bewaren.

Ik besef me dat de drie maanden om zijn. Geen bericht is in dit geval goed bericht! Pim is in ieder geval vrij van de zeventien aandoeningen die bij de hielprik getest worden. Hoera! Daar eten we een gebakje op... Ik ben alleen bang dat het in het kader van Sonja Bakker beter is om een rijstwafel te nemen.

Pim in de box

Pim houdt erg van blazen.

En hij kan ook al praten:

Consultatiebureau (3 maanden)

Vandaag was het weer tijd voor Pims regelmatige check-up. Gezellig naar het bureau! Alles zag er prima uit. Alleen kon het zijn dat hij een liesbreuk had, maar zover de doddò (= dokter) het kon zien was het slechts vochtophoping. Even in de gaten houden dus. Pim is groot voor zijn leeftijd, maar alles is keurig in verhouding en volgens 'het lijntje'. Voor de cijferfreaks onder jullie: lengte 64 centimeter (mama ziet weer een kledingmaat de doos in verdwijnen) en gewicht 7250 gram!

Ook nu moest Pim weer geplaagd worden door de prikjes. De eerste onderging hij kranig. Wel liet hij een kleine pruillip zien en een jammerkreetje horen, maar c'est ça! De tweede was wat gemener en dan liet hij dan ook merken. Huilerdehuil (ik ben warempel in het Kabouter Plop vocabulair beland)! Bij het aankleden begon hij weer opnieuw. Ziehielug!

Nu zijn we thuis. Pim kan zijn draai niet zo heel goed vinden. Na een hazenslaapje wat gegeten. In de box was hij heel vrolijk! Toen hij moe werd kon hij zijn draai echt niet vinden. Daarom heb ik hem nu als vanouds in de draagzak. Pim vindt het heerlijk. Hij slaapt nu lekker en ik dub... Zal ik hem in zijn bedje leggen (het is toch een heel gewicht om mijn nek)? Of sjouw ik nog even met hem rond (het is ook wel erg gezellig en hij slaapt nu zo lekker)? Tja, het ouderschap... keuzes maken, keuzes maken!

Een kind kan de was doen!

Ik weet van de vele mondelinge reacties en e-mails die ik krijg, dat velen mijn weblog (met plezier!) lezen. Dat vind ik werkelijk geweldig. Naast dat ik het leuk vind om alles een beetje bij te houden, is het ook fijn dat al mijn gebazel gelezen wordt. Anders hoef ik me niet in het digitale gebeuren te begeven en zou ik ook een papieren dagboekje bij kunnen houden.

Ik weet dat sommigen wel eens proberen te reageren. Hoera! Ik prijs u! Alleen blijft het vaak bij proberen en overwint de angst of onwetendheid (snif). Daarom zal ik voor degenen die willen reageren (ik hoop allen!) even uitleggen hoe het moet. Het is niet eng of moeilijk, je hoeft geen abonnement te hebben en je krijgt er ook geen nare virussen van.

1. Klik onder aan de tekst waarop je wilt reageren op 'reacties'. (Spreekt voor zich toch?)

2. Je krijgt dan een scherm met daarboven 'Laat een reactie achter'. Je kunt meteen je reactie gaan typen. (De cursor knippert al uitnodigend, dus het kan niet missen!)

3. Kies vervolgens een identiteit door te klikken op het rondje voor je gewenste identiteit. (Je eigen naam is voor mij het leukst natuurlijk, maar je kan ook anoniem reageren of een naam verzinnen.)

4. Klik op 'reactie publiceren' en je reactie wordt toegevoegd aan mijn stukje. (Of als je nog even wilt weten hoe je bericht eruit ziet, kies je eerst voor voorbeeld.)

Vergeet niet de pagina even te vernieuwen en je kunt je reactie terugvinden op mijn site. Jij blij dat het gelukt is, ik blij met je reactie! All happy people in mijn omgeving!

Pim zit op gym

Pim zit op gym. Niet in clubverband, hij krijgt privéles. Thuis. De inmiddels ontstane Michelin-rolletjes om zijn armen en benen komen heftig in beweging onder de zogenaamde babygym. Sinds vorige week heeft hij zijn handen gezien en heel langzaam ontdekt Pim dat hij met die uitsteeksels ook nog iets kan doen. Wat is er niet leuker - behalve knuffelen met mama en papa ;-)- dan heftig met je armen rond te zwaaien en hierbij ook nog (bij toeval) kleurige dingen te raken, die als beloning gaan zingen en flikkeren?

De gym die Pim heeft gekregen biedt vele (luide) mogelijkheden: lichtjes, bewegende delen, rammelaren, liedjes, tekstjes... Naast deze opties kun je het volume regelen en er zit een aan/uit-knop op. Deze benut ik met enige regelmaat. Niet alleen om Pim te beschermen tegen hyperactiviteit, maar ook voor mijn eigen oortjes. Maar hij vindt hem (mèt en zonder geluid) geweldig en hij vermaakt zich er prima mee. Sportief type hoor, die Pim van ons!

Kletskous

Pim is een heerlijke kletsmajoor! Vorige week was hij tijdens de babymassage al hele verhalen aan het vertellen en als hij in zijn goede hum is, kun je dat letterlijk horen!

Nu ontdekken we echter een klein nadeeltje aan dit erg gezellige fenomeen. Als Pims grootste honger gestild is, dus ongeveer na een halve fles, gaat hij heerlijk liggen lachen en kletsen. De speen nog in zijn mond, wat melk achter in zijn keel en dan lekker liggen gorgelen. Natuurlijk moet ik erom lachen en dat vindt hij dan wel weer erg grappig. Gevolg: hij laat behoorlijk wat voeding staan. Pim is gelukkig niet de dunste, dus hij mag van mij ook best wat laten staan, maar uiteindelijk komt hij op een dag ongeveer een hele fles tekort. En dat laat hij dan ook merken!

Gisteren had hij om 18.00 uur een (halve) fles gedronken. Om 19.00 uur legden we hem in bed. Het was allemaal nog gezellig, maar toen papa hem welterusten wenste bedacht meneer dat hij eigenlijk ook nog wel honger had. Nadat hij het tekort van die dag naar binnen had geslurpt, kon ons mannetje heerlijk gaan slapen.

Ik vind het zo leuk dat we steeds beter met hem kunnen communiceren. Al is het nog wel wat eenrichtingsverkeer. Hoe maak ik hem duidelijk dat hij best eerst zijn hele fles leeg mag drinken om vervolgens zijn conference te laten horen?

The King

Pim heet Koning van zijn achterkant, dus natuurlijk is hij The King. Althans, minstens A King! Dat hij ook als King-look-alike werd gezien wisten we alleen nog niet.

Oma had Pim in bad gedaan en ze had zijn haar gemodelleerd. Op zijn hoofd was een originele ouderwetse babyrol verschenen. Je kent het misschien nog van de plaatjes: een mooie hanenkam met een krul erin. De foto is niet echt duidelijk gelukt, maar ik moet zeggen, het stond best stoer!

De dag erna was de rol eruit en wat overbleef was een gigantische kuif. De oppas vergeleek hem daarom met Elvis. Na Aziaatje, Indisch mannetje, Turkje, Zigeunertje en Chineesje was dit wel de meest creatieve vergelijking die ik tot nu toe heb gehoord!

Oei, Pim groeit!

Dat Pim in de lengte en in de breedte goed groeit, is inmiddels bij iedereen welbekend. Maar hij groeit ook mentaal. Gisteren kreeg ik een mail: Pims derde sprongetje komt eraan. Als je tenminste in het Oei-ik-groei-principe gelooft:

"Rond de 12 weken maakt je baby het derde sprongetje in zijn mentale ontwikkeling mee. Hij kan nu voor het eerst 'vloeiende overgangen' zien, horen, ruiken en proeven. Bijvoorbeeld de overgang tussen de ene toon naar de andere, of van de ene houding naar de andere. Met dit vermogen kan hij nu vloeiende overgangen waarnemen als ze door anderen worden gemaakt, maar hij kan ze ook zélf leren maken. Hij kan dat met zijn lijfje, zijn hoofdje, zijn stembanden, zijn ogen en ga zo maar door. Hij neemt ze dus waar buiten zijn lichaam en ín zijn lichaam. Je kunt je voorstellen dat hij weer heel veel nieuwe dingen kan 'leren' en 'oude' vaardigheden kan verbeteren." Zo luidde de inhoud van de mail.

Bij een 'sprong' maakt een baby op een bepaald gebied een snelle ontwikkeling door. Volgens het oei-ik-groei-gebeuren, vindt dit plaats op redelijk voorspelbare tijdstippen. Sprongetjes gaan vaak gepaard met huilerigheid, hangerigheid en humeurigheid. En ik moet zeggen dat Pims humeur gisteren en vandaag niet al te happy was. De drie H's waren zeker op hem van toepassing, zo kenden we hem niet. Als het waar is verklaart dat een boel! Toch maar even lezen in het boek...