Pim praat!

De Vrouw Die Alles Kan (Back to business part II)

Ik heb vanmorgen gewerkt. Mijn dienst liep uit. Eenmaal thuis maak ik snel een boodschappenbrief. Op naar de stad. Pim slaapt, dus ik kan snel even alleen. Ik besef dat dit een van de luxes is die ik heb, omdat Johan thuis werkt. Ik kom terug. Pim is wakker en had wat eerder honger, dus Johan geeft hem al de fles. Omdat ik erg vroeg moest beginnen, heeft ook Hobbes al vroeg gelopen. Hij staat ondertussen alweer op knappen, dus ik wandel een rondje met hem.

Lunchtijd. Even eten. Pim slaapt alweer. Dan kan ik mooi even stofzuigen, dweilen en de wc schoonmaken. Ondertussen doe ik nog wat dingetjes die ik tegenkom: blad vegen, wasjes draaien, ophangen en opvouwen, vaatwasser inruimen... Johan komt naar beneden en ik plof op de bank. "Pff, hoe doen al die moeders dat toch?" verzucht ik. (Daar was hij weer...) Het is slechts 14.30 uur en ik heb het idee dat ik al een hele dag gedraaid heb!

Ik besluit mezelf te trakteren op een kop koffie en een trosje druiven (dat mocht van Sonja). Ondertussen lees ik in een blad (Ouders van nu, mei 2006): "Veel vrouwen - vooral in de gezondheidszorg - denken na de geboorte van hun kind over veel dingen nog steeds: dat doe ik wel even. Een positieve instelling natuurlijk, maar ze vergeten dat ze meestal niet op de oude voet verder kunnen gaan. Ze krijgen er een rol bij, dus de andere moeten inschikken... Niemand verwacht van je dat je zoveel doet, daar ben je zelf verantwoordelijk voor... Het beeld van De Vrouw Die Alles Kan is niet reëel..."

Ik herken mezelf op veel punten in dit artikel. En ik besef dat het best iets minder mag. Als extra steuntje in de rug valt ons personeelblad in de bus. Hierin vind ik een artikel over timemanagement! Inclusief tips die ik goed kan gebruiken geloof ik!

Back to business

Het echte leven is begonnen. Waande ik me vorige week nog op een roze wolk, ver weg van de echte wereld, lekker beschermd tussen de vier muren van ons paleisje, nu ben ik terug op aarde. Strakke schema's, oppas, werk, sport, socialiseren... It's my life!

Ik zag er een beetje tegenop, maar het is eigenlijk reuze meegevallen. Mijn week begint goed: maandagavond sport, dinsdagmorgen sport (let wel: ik ben geen sportief tiepje, dus het is niet echt - of echt niet - mijn hobby), dinsdagmiddag mijn redelijk vaste werkmiddag en dus Pim naar de oppas. Het liep gesmeerd. Ik had me voorgenomen om verder ook niet teveel actie van mezelf te verwachten en dat is gelukt!

Ik heb heerlijk gewerkt, ook al was het heel even onwennig. Na mijn dienst die eindigde om 22.00 uur, wilde ik natuurlijk wel zo snel mogelijk naar huis. Johan deed net of hij vergeten was Pim van de oppas op te halen, maar daar trapte ik niet in. Pim had het prima gehad bij de oppas, en de oppas is ook reuze enthousiast over onze vent! Wat wil je nog meer? Ons kereltje lag nu lekker in zijn nestje te ronken. Johan gunde mij de late fles aan Pim te geven en ik vond het extra genieten!

Vandaag ben ik vrij! En ik ben weer op reis gegaan naar die roze wolk... Zo zal ik de komende tijd heel wat reisjes maken. Ik besef: je kan extra van die reisjes genieten als er ook momenten zijn waarop je niet 'op vakantie' kan!

Smokje

Ik kreeg vandaag mijn eerste kusje van Pim! Oké, hij sabbelt nogal veel, en tijdens het knuffelen had hij bij toeval mijn wang 'te pakken'. Maar toch vond ik het lief, zo'n kwijlerig smokje!

Schouderklopje!

Begin augustus las ik het volgende bericht in het AD:

"Een groot verschil tussen Nederland en China is het omgaan met zwangerschap en bevalling. Alle controles gebeuren sowieso in het ziekenhuis. Een thuisbevalling is in China niet gebruikelijk. In de Nederlandse cultuur gaat met ervan uit dat je op de natuurlijke manier bevalt. En de Nederlandse vrouwen nemen veel minder rust na een geboorte! In China is er zeker niet meteen familie- en vriendenbezoek. Ook is het heel ongewoon voor een vrouw om direct na de bevalling al te gaan rondopen en te douchen. Je blijft zoveel mogelijk in bed, een maand lang neem je lekker veel rust. Een totaal andere manier van denken..." (lees meer)

En dan te bedenken dat de Chinezen toch wel bekend staan als echt bikkels!

Ieder nadeel...

...heeft ook zo zijn voordeel! Dat heeft Hobbes nu ook ontdekt! Het speelkleed van Pim ligt toch wel heel erg lekker en Pim leert meteen te delen.

Kiekje

Pim staat met enige regelmaat op de foto. Van flitslicht kijkt de kleine telg niet meer op. Hij weet ook al heel goed hoe hij naar het zwarte apparaat moet lachen. Af en toe staat Pim er met papa op en heel soms met mama. Maar samen met papa en mama op de foto is toch wel een unicum! Bij deze...

Bloeddruk

Een ieder die mijn 'zwangerschapsweblog' volgde weet, dat ik tijdens mijn zwangerschap onder controle stond van 'Giny', de gynaecoloog. De reden hiervoor was, dat ik zelf een milde vorm van hypertensie (hoge bloeddruk) heb, waarvoor ik al jaren medicijnen moest slikken.

Mijn bloeddruk meten tijdens de zwangerschap was erg spannend. Hoe zou het verlopen? Hoe zou ik reageren? Vooral op het eind vond ik het spannend, omdat je vaak hoort dat juist dan de druk weer omhoog gaat. Wonder boven wonder (?) bleef mijn bloeddruk normaal, over het algemeen zelfs vrij laag. Ik gebruikte een zeer lage dosis medicatie en daarom besloot de huisarts na de zwangerschap te testen hoe mijn lijf reageert zonder de pillen.

Gisteren moest ik mijn bloeddruk weer laten checken. Nu dus zonder medicijnen. En... hoera! Ik had een druk van 120/78! Keurig dus. Over drie maanden moet ik nog eens op controle. Als dan alles goed is blijf ik zonder medicijnen! Waar een zwangerschap al niet goed voor is ;-). Dit had ik in ieder geval niet durven dromen.

P.S.: Omdat ik zo moe blijf, moet ik nog wel even bloed laten prikken... Maar dat komt vast goed!

Zure appel

Nog even... Nog heel even genieten... mijn verlof, dat inmiddels is overgegaan in vakantie is bijna ten einde. Volgende week om deze tijd heb ik mijn eerste dienst alweer gewerkt.

Een dubbel gevoel. Pim is zo gegroeid, maar ook nog zo klein. Ik wil graag weer wat voor mezelf doen, maar eigenlijk wil ik ook bij hem blijven. Ik heb zin om mijn collega's en de bewoners weer te zien, maar eigenlijk vind ik het thuis ook nog zo heerlijk!

Ach, slechts één maandje. Eén maandje waarin ik 'maar' 18 uur per week werk. Dan heb ik alwéér vakantie. Pim mist me (nog) niet, dat weet ik. Maar ik ga hem wel missen, dat weet ik ook. Alles went, dus dit ook. Even doorbijten mama!

Ziek

Pim is ziek! Niet heel ernstig gelukkig. Eigenlijk valt het op zich wel mee, maar het is zo zielig. Hij is namelijk snipverkouden! Pim rochelt al vanaf zijn geboorte. Bij de checkups die hij op het CB kreeg bleek er niet veel aan de hand. Wat slijm, hij kan het immers niet ophoesten? En de voeding die baby's krijgen (melk), maakt het slijm natuurlijk niet minder.

Al even hoest en proest hij meer dan normaal. En nu zit zijn neus helemaal vol slijm. Gisteren werd hij zelfs om 22.00 uur wakker van zijn eigen gehoest en geproest. En ook vannacht moest hij om 4.00 uur even huilen. Het zit hem niet lekker. Gelukkig heeft hij geen koorts. In die zin valt het mee, maar het klinkt zo naar.

Ik heb de alternatieve trukendoos eens opengetrokken: neus schoonmaken met een speciaal zuigapparaatje (vervelend), zoutoplossing in de neus (ook naar), stomen met papa of mama onder de douche (heerlijk) en een ui naast zijn bed (stinken). Ook heb ik iets onder zijn matrasje gelegd, zodat hij wat rechterop ligt (meer lucht). Toen was de doos leeg. Iemand nog meer tips?

Ik leg hem in zijn bed. Hij lacht van oor tot oor. Zelfs nu! Lekker ding! Na een kwartiertje kijk ik stiekem om de deur. Hij ligt als een zielig wit hoopje mens met rode wateroogjes in zijn bedje. Tevreden twee vingers in zijn mond. Kijkend naar zijn mooie vogellamp die aan het plafond hangt. Zijn oogjes zakken langzaam dicht. Ga maar lekker slapen vent, dan is het misschien snel weer over.

P.S. Pim drinkt al even onrustig en beduidend minder. Lucht? Krampjes? Boertjes? Verkeerde fles? Nare speen? Te snel of juist te langzaam? Ik begon ondertussen zelfs maar weer eens aan spruw te denken (daar was hij weer!). Maar misschien is het 'gewoon' de verkoudheid die hij onder de leden had. En nu drinkt het natuurlijk helemaal niet prettig!