A state of happiness

We zijn weer terug van een weekje weggeweest. Heerlijk genieten van die 'state of happiness' bij Center Parcs... wat dat dan ook mag inhouden. Voor ons betekende dat vooral: relaxen. We hebben geen prachtige kerken bezichtigd, geen culturele ontdekkingen gedaan en zelfs geen ellenlange wandelingen gemaakt.

Onze vakantie was simpel:
Uitslapen, tot 8.00-8.30 uur. Dan meldde Pim zich. (Geweldig kind!) Pim uit bed en lekker even bij ons in bed ravotten. Ontbijten en douchen. Inmiddels was het al snel half 10. Pim keek dan vaak even naar de Teletubbies. (Lala - de gele, door Pim Jaja genoemd - is erg favoriet!) Daarna zwemmen, lunchen en slapen. Pim èn zijn ouders! Tegen 15.30 werd Pim wakker. Eindje wandelen, eten, Pim in bad en bed, wij lekker voor de tv of een potje Yathzee, Scrabble of Kolonisten. En zo gingen de dagen (te) snel in vreugde voorbij...

Nog even wat specificaties: Pim is mee geweest uit eten (hij kan uit een rietje drinken!) en hij is een ochtend (samen met ons) naar de Kidsclub geweest: klauteren en knutselen. Zijn eerste vingerverfschilderij is een feit! Alleen lastig als je verkouden bent en graag met je (volledig onder verf zittende) handen langs je neus wrijft. En als je dan ook nog moe wordt en de slaap uit je ogen wilt vegen, is het feest compleet! Sminken hoefde dus niet, dat had Pim zelf al gedaan!

Berend Botje

Berend Botje ging uit varen. Volgens het liedje belandt hij in Amerika! Wij gaan ook naar Amerika... met de auto. Naar Limburg dus. Volgende week verhuizen we ons boeltje en genieten we met volle teugen van de burgerlijkste vakantiebestemming die er is. Maar dat geeft niet. Lekker even tijd voor elkaar, lekker luieren, beetje zwemmen, stukje wandelen, lekker eten, boekje lezen. Als dat burgerlijk is... Dan hou ik van burgerlijk!

De liefde voor muziek

Pim is enorm gek op liedjes zingen. Het meest favoriet is het schommelliedje 'Heia, bombeia'. Dit is een door de oma van mijn nicht zelfverzonnen liedje, dat ze zong als er een kindje in de schommel zat. Het lied wordt dus nog steeds gezongen, en met succes! Pim zegt nu zelf 'heia bombeia'. Sterkter nog, hij staat er mee op en hij gaat ermee naar bed! Vanaf november ga ik met Pim naar een cursus: Muziek met peuters. Ik denk dat dit wel in de smaak gaat vallen!

Klouterkabouter

Pim is erg druk met praten. De motoriek laat hij even voor wat het is... alhoewel: Pim klimt heel graag de trap op (zie foto)! En als hij boven is, doet hij meteen het traphekje dicht! Geweldig, vent! Alleen moet mama er dan ook nog wel even door.

Nee, Pim loopt dus nog niet. Wel kan hij nu een lepel met warm eten in zijn mond steken, zonder dat het eten voor de eindbestemming de reis onderbreekt. Liedjes doet hij mee met gebaren ('Klap eens in je handjes' en 'In de maneschijn') Maar praten is dus favoriet. Hij begint nu met tweewoordzinnetjes.
Pim tegen mij:'Papa bah.' Blijkt dat Johan net gezegd heeft dat hij zijn slabber niet in zijn mond mag doen:'Mag niet Pim, bah!'
'Slapen, bedje' en 'Broodje eten' doen het ook erg goed.

Pim: een kletsende klouterkabouter dus!

Kuikentje

Pim vindt muziek geweldig en sinds kort kan hij er ook op dansen. In het onderstaande filmpje is het zittend. Vandaag belde Johan mij op mijn mobiel waarop ik dit liedje als ringtone heb geinstalleerd. Pim stond bij een stoel en begon acuut te swingen! Nu is het ook wel een aanstekelijk liedje... probeer hem maar weer uit je hoofd te krijgen! Je bent gewaarschuwd...

Partyanimal

Pims oom is getrouwd! Johans broertje stapte afgelopen vrijdag in het huwelijksbootje met zijn vriendin. Arjan (Arre) en Marianne (Janne) zijn nu officieel man en vrouw en wij waren natuurlijk van de partij. Mooie 'gom' en prachtige 'bruid', het weer viel gelukkig mee, gezellige mensen en 's avonds een super band: In Bloom. Lekker swingen.

Pim hield zich prima staande in het feestgedruis. 's Morgens wilde hij natuurlijk niet slapen. Tijdens de plechtigheid was hij voorbeeldig, ondanks dat het dan normaal zijn slaaptijd is. En... rozijntjes en wat speelgoed doen ook wonderen! Het moment suprème naderde: Pim mocht namelijk de ringen geven. Samen met papa, want alleen lopen lukte nog niet zo, gaf hij het doosje netjes af.

Na alle plechtigheden heeft hij even lekker geslapen en daarna gesmuld van de steengril. Broodjes, vlees, slaatje, patat en een toetje gingen er prima in. 's Avonds logeerde Pim bij vrienden van Janne. Zij hebben ook twee kindjes en daarvoor hadden ze oppas geregeld. Helemaal super dat Pim daar ook bij kon zijn. Om 1.30 hebben we hem opgehaald. Slaperig keek hij om zich heen en toen hij Johan zag zei hij:"Papa..." (smelt). Wij logeerden met ons allen bij opa en oma 'BimBam' en toen we Pim daar weer in bed legden, sliep hij meteen weer verder! Wat een kanjer he!

's Morgens werden Johan en ik allebei om 7.00 wakker. Moe en suf... als Pim nu nog heel even slaapt... Om 10.00 schrok ik wakker:"Johan, heb jij Pim al gehoord?" We stonden meteen naast ons bed, maar eenmaal beneden bleek dat opa en oma Pim onder hun hoede hadden genomen. Ze waren er al vroeg uit gegaan om voor Pim te zorgen en wij mochten lekker uitslapen. Nou, dat is gelukt! Opa en oma: Bedankt! En andere opa en oma: Bedankt voor het zorgen voor Hobbes!

Keukenprins

Pim kan goed zelf spelen, maar alles wat mama doet, is net even iets interessanter. Vooral als mama bezig is in de keuken. Het liefst zit hij er met zijn neus bovenop. Dus: mama schilt de aardappels en Pim zit er in de kinderstoel naast. Hij blijkt een erg goed hulpje, want hij kan prima aardappels/boontjes/worteltjes/... voor mama in de pan gooien!

Beestjes

Pim is gek op dieren. Vorige week bezocht ik met hem de dierentuin in Nordhorn. Deze ligt op nog geen half uur rijden van ons huis, het entree kost bijna niets en is super-mooi aangelegd! Alle beestjes zijn te zien op zithoogte, dus Pim hoefde zijn buggy niet uit. Er is een grote speeltuin (voor als hij wat ouder is) en een overdekte zandbak met speeltjes, waar hij zich nu heerlijk in kan vermaken.

Maar eigenlijk gaat het om de dieren. De beestjes die je ziet, verwacht je misschien niet altijd in een dierentuin. Ik vond het in ieder geval zeer verrassend: apen, parkieten, kinderboerderijbeesten, roofvogels, zeehonden, zebra's, bijen en een echt muizenhuis. Pim vond het geweldig (zoals je ziet)! En ik? Ik heb maar meteen een jaarkaart gekocht...

APK, 14 maanden

Er zijn alweer enkele maanden voorbij; tijd voor een nieuwe A(lgemene) P(im) K(euring) op het consultatiebureau. Onze eigen arts was met vakantie. Daarom nam een Friese dame, die na haar pensioen graag nog wat bij klust, het over.

'Vragen?'
'Nou niet echt... Tja, hij heeft wat moeite met slikken hebben we het idee, misschien de amandelen?'
'Misschien kun je eens via de huisarts bij de KNO-arts terecht.'
(Wij denken: maar u bent toch ook arts? Misschien kunt u even in zijn keel kijken?)
'Geeft en neemt hij al?'
'Ja hoor'
(Promt geeft Pim een paar blokjes aan Johan. Goed gedaan jongen!)
'Hij is erg vooruit gegaan sinds de vorige keer! Dan zal ik nog even zijn prikjes geven.'

Dan denk je bij jezelf een oude rot in het vak... maar klungelsmurf is er niets bij. Wat een gehannes met het voorbereiden van de spuiten! Pim in de houtgreep en gelukkig wel keurig geprikt. En een huilende klant verliet het pand.

Voor de statistieken: lengte: 82 centimeter, gewicht 10,9 kilogram. (Ter info: Met zijn lengte zit hij bovenin de groeicurve en met zijn gewicht in het midden.)

Wonderlijk

Dat Pim kletst is nu wel bekend. Leuk hoe zijn woordenschat met de dag toeneemt: Habbe (Hobbes), appe (appel), gpgp (zo doet een varken), buh (dat zegt de koe), aute (auto)... Erg gezellig! Helemaal als je hem 's middags uit bed haalt en hij rechtop in bed zijn knuffels staat toe te (s)preken! (zie foto)

Naast dit wonder heeft Pim gisteren op het kinderdagverblijf nog twee wonderen getoond. Hij heeft zijn eerste tekening gemaakt!!! Deze prijkt nu op ons magneetbord, en verdwijnt strakt natuurlijk gedateerd in een bewaarmap. Maar het allergrootste wonder is wel, dat Pim op het kinderdagverblijf fruit heeft gegeten! Alles op! Ik ga zo (tegen beter weten in?) ook een poging wagen...