Bootje etuh!

Pim kletst ons de oren van ons hoofd. Erg gezellig en ook erg handig, want hij kan ons al van alles duidelijk maken. Gisteren op het kinderdagverblijf KOE, vertelde hij aan het eind van de middag: papa, auto, huis. Daar had onze kerel groot gelijk in, want papa zou hem zo met de auto ophalen en dan gingen ze naar huis. Toen we dit vanmorgen aan de oppas vertelden, kletste Pim ook mee: papa, auto, buh (= koe). Klopt als een bus toch?

Godzijdank kan hij ook in noodgevallen ons het een en ander vertellen. In september (ja, ik loop achter met mijn logjes), vierde mijn moeder haar verjaardag. Op deze verjaardagen wordt flink getrakteerd, en Pim at vrolijk mee: een heel stuk slagroomtaart, een paar plakjes worst, een paar chipjes... En na afloop groentesoep en stokbrood. Onze buiken waren goed gevuld!

Bij thuiskomst gaven we Pim nog wat te drinken en toen was het tijd voor een goede nachtrust, maar Pim dacht er anders over. Op het aankleedkussen begon hij te huilen. Nu doet hij dat wel vaker. Hij is dan moe en wil naar bed, maar eigenlijk wil hij ook nog spelen. Een liedje of een speeltje brengen hem dan vaak weer op andere gedachten en dan is hij weer vrolijk en kan hij lekker gaan slapen. Maar nu werkte niets, het huilen werd alleen maar erger. Uiteindelijk kwam het grote woord eruit:"Bootje etuh, bootje etuh!" Zou Pim dan nog honger hebben? Jawel, na een hele boterham én een schaaltje vla, was zijn buikje lekker gevuld en kon hij heerlijk gaan slapen.

Ik voelde me toch wel even een slechte mama... Wat fijn dat je al zo goed kan praten Pim!

Ode aan Hobbes

Onze hond is een echte kindervriend. Dat blijkt uit alles. Als er kindjes op visite komen, springt hij door het huis van plezier. Toch zal hij niet tegen de kinderen opspringen. Als hij het geknuffel van de kids zat is, dan zoekt hij een rustig plekje op.

Pim en Hobbes zijn ook dikke vrienden. Pim vindt het leuk om tegen Hobbes aan te leunen, tussen zijn poten door te kruipen of over hem heen te klimmen. Hobbes vindt het prima. Pim deelt zijn lekkers ook graag met zijn witte vriend. Als hij zijn koekje niet meer lust, en het - tegen onze zin in - aan Hobbes wil geven, dan draait onze veelvraat zijn kop weg. Hij pakt het lekkers niet uit Pims handen. Als ik sta te koken, dan staan Hobbes en Pim zij aan zij achter het hekje, te genieten van de geuren die uit de keuken komen. En gaan we wandelen, dan moet 'Habbe' mee!

Helaas gaan sommige dingen nog niet zo lekker en moet Pim ook nog het een en ander leren. Mama kriebelt altijd Hobbes' oren, omdat hij dat zo lekker vindt. Maar wat is nu het verschil tussen kriebelen en erin knijpen, eraan trekken of - erger nog - eraan hangen? Pim weet het verschil nog niet. En die frutseloren van Hobbes, werken als een magneet. Als Pim maar even de kans krijgt dan grijpen zijn handjes in die richting. Meestal kunnen we op tijd ingrijpen. Soms staat Hobbes met zijn ene oor naar de grond gericht, omdat het gewicht van Pim eraan bungelt. In het ergste geval laat Hobbes een piep horen. Gewoonweg, omdat Pim hem zeer doet. Hier schrikt Pim enorm van en dan gaat het weer even goed.

Lieve Hobbes, je baasje en vrouwtje proberen Pim te leren dat hij niet aan je oren mag slingeren. Je hebt zoveel geduld en we hopen dat je dan nog even op kan brengen. Je bent onze lieve, trouwe, goedzak. Hopelijk ben je nog net zo blij met ons, als wij met jou.

Een kind kan de was doen

Pim vindt het heel erg leuk om te helpen met huishoudelijke klusje. De vaatwasser was al heel lang erg leuk. De lades eruit trekken en er weer in doen, de klep dicht doen en nu hij het 'motuhtuh' (=molentje) erin heeft ontdekt, is het helemaal feest!

Andere leuke bezigheden zijn: opruimen (alle blokjes in een doos/kist/vormenstoof), lades en kastjes dicht doen (én weer open), lades reorganiseren (want mama's manier van inpakken is toch niet zo handig), stofzuigen (lees: meerijden op de stofzuiger) en als laatste: helpen met het vouwen van de was. Al is het dan wel van de regen in de drup: kleine wasjes, grote wasjes, Pim zit er het liefste bovenop!

Papa-post

Zo, nu maar weer eens een bericht van papa. Terug van weggeweest, zeg maar. Al zal het volgens Pim vast niet uitmaken, want hij verwisselt de p nog wel eens voor de m. Papa wordt dan al gauw mama en vice versa.

De spraakverwarring wordt natuurlijk het leukst als hij zijn eigen naam uitspreekt. Dat klinkt dan als Mip. Maar de oer-Groningse groet 'Moi' (die hij van opa en oma, of oma en opa leerde) verandert in 'Boi' en als er iets valt, klinkt er 'boep'. Wat zal hij hier en hier van maken?

A state of happiness

We zijn weer terug van een weekje weggeweest. Heerlijk genieten van die 'state of happiness' bij Center Parcs... wat dat dan ook mag inhouden. Voor ons betekende dat vooral: relaxen. We hebben geen prachtige kerken bezichtigd, geen culturele ontdekkingen gedaan en zelfs geen ellenlange wandelingen gemaakt.

Onze vakantie was simpel:
Uitslapen, tot 8.00-8.30 uur. Dan meldde Pim zich. (Geweldig kind!) Pim uit bed en lekker even bij ons in bed ravotten. Ontbijten en douchen. Inmiddels was het al snel half 10. Pim keek dan vaak even naar de Teletubbies. (Lala - de gele, door Pim Jaja genoemd - is erg favoriet!) Daarna zwemmen, lunchen en slapen. Pim èn zijn ouders! Tegen 15.30 werd Pim wakker. Eindje wandelen, eten, Pim in bad en bed, wij lekker voor de tv of een potje Yathzee, Scrabble of Kolonisten. En zo gingen de dagen (te) snel in vreugde voorbij...

Nog even wat specificaties: Pim is mee geweest uit eten (hij kan uit een rietje drinken!) en hij is een ochtend (samen met ons) naar de Kidsclub geweest: klauteren en knutselen. Zijn eerste vingerverfschilderij is een feit! Alleen lastig als je verkouden bent en graag met je (volledig onder verf zittende) handen langs je neus wrijft. En als je dan ook nog moe wordt en de slaap uit je ogen wilt vegen, is het feest compleet! Sminken hoefde dus niet, dat had Pim zelf al gedaan!

Berend Botje

Berend Botje ging uit varen. Volgens het liedje belandt hij in Amerika! Wij gaan ook naar Amerika... met de auto. Naar Limburg dus. Volgende week verhuizen we ons boeltje en genieten we met volle teugen van de burgerlijkste vakantiebestemming die er is. Maar dat geeft niet. Lekker even tijd voor elkaar, lekker luieren, beetje zwemmen, stukje wandelen, lekker eten, boekje lezen. Als dat burgerlijk is... Dan hou ik van burgerlijk!

De liefde voor muziek

Pim is enorm gek op liedjes zingen. Het meest favoriet is het schommelliedje 'Heia, bombeia'. Dit is een door de oma van mijn nicht zelfverzonnen liedje, dat ze zong als er een kindje in de schommel zat. Het lied wordt dus nog steeds gezongen, en met succes! Pim zegt nu zelf 'heia bombeia'. Sterkter nog, hij staat er mee op en hij gaat ermee naar bed! Vanaf november ga ik met Pim naar een cursus: Muziek met peuters. Ik denk dat dit wel in de smaak gaat vallen!

Klouterkabouter

Pim is erg druk met praten. De motoriek laat hij even voor wat het is... alhoewel: Pim klimt heel graag de trap op (zie foto)! En als hij boven is, doet hij meteen het traphekje dicht! Geweldig, vent! Alleen moet mama er dan ook nog wel even door.

Nee, Pim loopt dus nog niet. Wel kan hij nu een lepel met warm eten in zijn mond steken, zonder dat het eten voor de eindbestemming de reis onderbreekt. Liedjes doet hij mee met gebaren ('Klap eens in je handjes' en 'In de maneschijn') Maar praten is dus favoriet. Hij begint nu met tweewoordzinnetjes.
Pim tegen mij:'Papa bah.' Blijkt dat Johan net gezegd heeft dat hij zijn slabber niet in zijn mond mag doen:'Mag niet Pim, bah!'
'Slapen, bedje' en 'Broodje eten' doen het ook erg goed.

Pim: een kletsende klouterkabouter dus!

Kuikentje

Pim vindt muziek geweldig en sinds kort kan hij er ook op dansen. In het onderstaande filmpje is het zittend. Vandaag belde Johan mij op mijn mobiel waarop ik dit liedje als ringtone heb geinstalleerd. Pim stond bij een stoel en begon acuut te swingen! Nu is het ook wel een aanstekelijk liedje... probeer hem maar weer uit je hoofd te krijgen! Je bent gewaarschuwd...

Partyanimal

Pims oom is getrouwd! Johans broertje stapte afgelopen vrijdag in het huwelijksbootje met zijn vriendin. Arjan (Arre) en Marianne (Janne) zijn nu officieel man en vrouw en wij waren natuurlijk van de partij. Mooie 'gom' en prachtige 'bruid', het weer viel gelukkig mee, gezellige mensen en 's avonds een super band: In Bloom. Lekker swingen.

Pim hield zich prima staande in het feestgedruis. 's Morgens wilde hij natuurlijk niet slapen. Tijdens de plechtigheid was hij voorbeeldig, ondanks dat het dan normaal zijn slaaptijd is. En... rozijntjes en wat speelgoed doen ook wonderen! Het moment suprème naderde: Pim mocht namelijk de ringen geven. Samen met papa, want alleen lopen lukte nog niet zo, gaf hij het doosje netjes af.

Na alle plechtigheden heeft hij even lekker geslapen en daarna gesmuld van de steengril. Broodjes, vlees, slaatje, patat en een toetje gingen er prima in. 's Avonds logeerde Pim bij vrienden van Janne. Zij hebben ook twee kindjes en daarvoor hadden ze oppas geregeld. Helemaal super dat Pim daar ook bij kon zijn. Om 1.30 hebben we hem opgehaald. Slaperig keek hij om zich heen en toen hij Johan zag zei hij:"Papa..." (smelt). Wij logeerden met ons allen bij opa en oma 'BimBam' en toen we Pim daar weer in bed legden, sliep hij meteen weer verder! Wat een kanjer he!

's Morgens werden Johan en ik allebei om 7.00 wakker. Moe en suf... als Pim nu nog heel even slaapt... Om 10.00 schrok ik wakker:"Johan, heb jij Pim al gehoord?" We stonden meteen naast ons bed, maar eenmaal beneden bleek dat opa en oma Pim onder hun hoede hadden genomen. Ze waren er al vroeg uit gegaan om voor Pim te zorgen en wij mochten lekker uitslapen. Nou, dat is gelukt! Opa en oma: Bedankt! En andere opa en oma: Bedankt voor het zorgen voor Hobbes!