Ik heb geweldige mannen in huis! (Daar poch ik wel vaker op, maar dit was weer eens zo'n emo-momentje.) Dat Johan een nuchter Grunniger is, is overal bekend, maar af en toe... Een onverwacht weekendje Parijs was al een enorme tranentrekker. Ook kleinere dingetjes werken goed (een gigantisch broodje met filet americain de dag na de bevalling!). En gisteren zochten de waterlanders ook een weg naar buiten.
Johan was gisteren jarig, mijn verjaardag is aan het eind van deze maand en daarom vierden we gisteren gezamenlijk onze verjaardag. Ik had voor Johan een praktisch cadeau gekocht. Hij vroeg erom, ik gaf het en dat was het. Ik kocht nog niet zo lang geleden een tennis-tas en ik vond dat een prachtig verjaardagscadeau voor mezelf, dus ik verwachtte niets meer. Manlief dacht er echter anders over.
Ik ben op dit moment nogal legpuzzel verslaafd en hij bedacht het ultieme cadeau. Hij moest er ook nog redelijk wat moeite voor doen, maar het resultaat is geweldig: een legpuzzel met daarop een van de leukste foto's van papa en Pim! De meeste afbeeldingen van grote puzzels zijn te walgelijk voor woorden en verdwijnen als ze af zijn (frustrerend genoeg en zonde van het werk) weer snel in de doos. Maar als het me lukt om deze in elkaar te krijgen dan wordt hij ook ingelijst. Nu nog een wandje zoeken waar we hem tegenaan kunnen spijkeren.
Pim zit op de fiets. Hij fietst niet zelf natuurlijk. Mama (of papa) mag het 'zware' werk doen, Pim geniet als een prins van het uitzicht. De eerste keer vond hij het wel een beetje eng. Hij drukte zich achterover in het fietsstoeltje. Toen hij ontdekte dat het veilig was ging hij lekker zitten en liet hij Jan de Wind weten dat hij ook wel heel hard kan blazen.
